Η κοινωνική πολιτική της κυβέρνησης με τα χρήματα των ιδιωτών παρόχων υγείας

Από τη Χίο μέχρι την Αχαΐα, διαγνωστικά εργαστήρια, φυσικοθεραπευτήρια και ιδιωτικές κλινικές αντιμετωπίζουν οικονομικές πιέσεις, ενώ συνεχίζουν να προσφέρουν αναγκαίες υπηρεσίες στους πολίτες.

Η πρόσφατη απόφαση ιδιωτικών ακτινοδιαγνωστικών εργαστηρίων της Χίου να καταγγείλουν τις συμβάσεις τους με τον ΕΟΠΥΥ αναδεικνύει ένα σοβαρό πρόβλημα που η κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να αγνοεί. Χιλιάδες επαγγελματίες υγείας καλούνται να εξυπηρετούν ασφαλισμένους, επιστρέφοντας παράλληλα σημαντικό μέρος των αποζημιώσεών τους μέσω των μηχανισμών rebate και clawback.

Αντί να εξεταστούν ουσιαστικά τα οικονομικά τους αιτήματα, ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, από το βήμα της Βουλής, έκανε λόγο για ενδεχόμενη προσυνεννόηση και προειδοποίησε ακόμη και με ανάκληση αδειών λειτουργίας.

Η νομιμότητα είναι υποχρέωση όλων. Ωστόσο, η καταγγελία μιας σύμβασης δεν συνιστά αυτομάτως παρανομία. Η Πολιτεία οφείλει να αντιμετωπίσει τις αιτίες που οδηγούν τους επαγγελματίες σε τέτοιες αποφάσεις.

Επιχειρήσεις με ασθενείς, αλλά χωρίς οικονομική βιωσιμότητα

Διαγνωστικά εργαστήρια, φυσικοθεραπευτήρια και ιδιωτικές κλινικές προσφέρουν υπηρεσίες με πραγματική ζήτηση, αλλά συχνά αδυνατούν να εξασφαλίσουν βιώσιμη λειτουργία.

Πληρώνουν προσωπικό, ενοίκια, ασφαλιστικές εισφορές, αναλώσιμα και εξοπλισμό, χωρίς να γνωρίζουν εκ των προτέρων την τελική αποζημίωσή τους.

Στην πράξη, η κυβέρνηση μεταφέρει υποχρεωτικά μέρος του κόστους της κοινωνικής πολιτικής στις ιδιωτικές επιχειρήσεις υγείας. Όμως η κοινωνική πολιτική αποτελεί ευθύνη του κράτους και δεν μπορεί να χρηματοδοτείται επ’ αόριστον από την οικονομική αντοχή των επαγγελματιών.

Οι αριθμοί αποκαλύπτουν το πρόβλημα

Σύμφωνα με στοιχεία του Πανελληνίου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών, το 2025 η υποβληθείσα δαπάνη φυσικοθεραπείας ανήλθε σε 104,97 εκατομμύρια ευρώ, ενώ ο επιτρεπόμενος προϋπολογισμός περιορίστηκε στα 79,7 εκατομμύρια ευρώ.

Η διαφορά των 25,27 εκατομμυρίων ευρώ επιβαρύνει μέσω του clawback τους περίπου 2.800 συμβεβλημένους φυσικοθεραπευτές, ενώ συνεχίζονται παρακρατήσεις προηγούμενων ετών.

Πρόκειται για υπηρεσίες που έχουν ήδη παρασχεθεί και για λειτουργικά έξοδα που έχουν ήδη καταβληθεί. Πώς μπορεί να υπάρξει υγιής επιχειρηματικότητα όταν η τελική αμοιβή παραμένει αβέβαιη;

Η Αχαΐα αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα

Το ζήτημα αφορά άμεσα την Αχαΐα. Διαγνωστικά και μικροβιολογικά εργαστήρια, φυσικοθεραπευτήρια και άλλοι συμβεβλημένοι πάροχοι της περιοχής υπάγονται στο ίδιο καθεστώς υποχρεωτικών επιστροφών.

Στην Πάτρα, στο Αίγιο, στη Δυτική Αχαΐα και στα Καλάβρυτα, η οικονομική βιωσιμότητα αυτών των δομών συνδέεται άμεσα με την πρόσβαση των πολιτών σε υπηρεσίες υγείας.

Ιδιαίτερα στις απομακρυσμένες περιοχές, η ενδεχόμενη διακοπή λειτουργίας ενός εργαστηρίου ή φυσικοθεραπευτηρίου μπορεί να σημαίνει μεγαλύτερες μετακινήσεις, πρόσθετα έξοδα και ταλαιπωρία για ηλικιωμένους και χρονίως πάσχοντες.

Η Αχαΐα δεν μπορεί να κινδυνεύει να χάσει πολύτιμες υπηρεσίες υγείας εξαιτίας μιας οικονομικής πολιτικής που εξαντλεί τους επαγγελματίες.

Το Ολύμπιον στην Πάτρα αποτελεί σοβαρή προειδοποίηση

Σύμφωνα με δημοσιευμένα οικονομικά στοιχεία, η δραστηριότητα της Γενικής Κλινικής του Ολύμπιον Θεραπευτηρίου διακόπηκε μετά την 1η Ιουλίου 2024, με το υψηλό clawback και τις συνεχόμενες ζημιογόνες χρήσεις να αναφέρονται μεταξύ των βασικών αιτιών.

Οι συσσωρευμένες ζημίες ανήλθαν σε 32,23 εκατομμύρια ευρώ και οι συνολικές υποχρεώσεις σε 51,61 εκατομμύρια ευρώ.

Δεν έχει επιβεβαιωθεί το κλείσιμο ολόκληρου του θεραπευτηρίου. Ωστόσο, η συγκεκριμένη εξέλιξη αποτελεί σοβαρή προειδοποίηση για τις συνέπειες αυτών των οικονομικών μηχανισμών στις δομές υγείας της Αχαΐας.

Το Δημόσιο απαιτεί συνέπεια, αλλά καθυστερεί τις υποχρεώσεις του

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Σεπτεμβρίου 2026, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις της Γενικής Κυβέρνησης και οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων ανέρχονταν συνολικά σε περίπου 3,88 δισεκατομμύρια ευρώ.

Το ποσό δεν αφορά αποκλειστικά τους παρόχους υγείας. Αναδεικνύει, όμως, μια αντίφαση: το κράτος απαιτεί συνέπεια από τις επιχειρήσεις, ενώ οι δικές του καθυστερήσεις επιβαρύνουν τη ρευστότητα της αγοράς.

Η υγεία χρειάζεται χρηματοδότηση, όχι οικονομική εξόντωση

Απαιτείται ουσιαστική αναθεώρηση των rebate και clawback, χρηματοδότηση βάσει πραγματικών αναγκών, έγκαιρη εξόφληση υποχρεώσεων και σταθεροί κανόνες αποζημίωσης.

Ειδικά για την Αχαΐα, απαιτείται επίσημη καταγραφή των συμβεβλημένων παρόχων, της οικονομικής τους επιβάρυνσης και των περιοχών όπου η πρόσβαση των ασφαλισμένων είναι ανεπαρκής.

Δεν μπορεί η κυβέρνηση να εμφανίζεται ως χρηματοδότης της κοινωνικής πολιτικής, όταν μεταφέρει υποχρεωτικά σημαντικό μέρος του κόστους στους ιδιώτες παρόχους υγείας.

Η υγεία δεν μπορεί να λειτουργεί με οικονομικούς όρους που εξαντλούν εκείνους που καλούνται να την υπηρετήσουν.

Το κράτος οφείλει να πληρώνει για τις υπηρεσίες που παρέχονται στους πολίτες, όχι να μετατρέπει τους επαγγελματίες υγείας σε υποχρεωτικούς χρηματοδότες του συστήματος.

Γιώργος Μώρος
Υποψήφιος Βουλευτής Αχαΐας
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ – ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ